دسته‌ها
طبقه‌بندی موضوعی مطالب برگزیده مقالات

استراتژی نارضایتی مهندسی شده

مقدمه

حتما شما هم این داستان را شنیده‌اید که بعد از سال‌ها، کوچه را آسفالت  کردند. اندک مدتی بعد گوشه آن را کندند تا لوله آب را تعمیر کنند. چندی بعد گوشه بالاتر را برای انشعاب گاز قطع کردند، کمی بعدتر تیر چراغ برق را جابجا کردند و…

خلاصه چنان کردند که کف کوچه از دوران قبل از آسفالت هم بدتر شد و این روزها، کوچه‌های خاکی به نوستالوژی روزگار دوست‌داشتنی دیروزمان تبدیل شده است!

حقیقت این است که به بهای ناچیزی، آرامش و سازگاری با شرایط زندگی و محیط زندگی ما را می‌گیرند و وعده شرایط زندگی بهتر در صورتی که «اگر…»، را می‌دهند. این «اگر»هایی که تمامی ندارند و هیچ‌گاه لباس بروز به خود نمی‌گیرند.

هر جامعه‌ای از مجموعه‌ای از گسل‌ها و شکاف‌های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، مذهبی و… تشکیل شده است. که در دمای صفر بحران، وضعیتی متعادل و آرام دارد. تلاش برای بالا بردن دمای بحران، باعث از هم گسیختن گسل و باز شدن آن می‌شود. در نتیجه زلزله‌ها و رانش‌های عظیمی سراسر جامعه را در بر می‌گیرد و دیری نمی‌پاید که «همه چیز» از دست می‌رود…[۱]

و اما تاریخ…

معاویه از کثیف‌ترین، پست‌ترین، مرموزترین سیاستمداران تاریخ بود که هرمنکری را مرتکب می‌شد، اما در خفا و یا با توجیه…
معاویه برای آن که بذر کینه و عداوت نسبت به امیرالمؤمنین، علی علیه السلام را از همان آغاز در دل مردمان بپاشد، در برخی جاها بره هایی را به اسم خویش به کودکان هدیه می داد و چون رشته علاقه از گردن طفل به پای گوسفند گره می خورد، خدعه و مکر معاویه ای به اوج می رسید و گوسفند را به ضرب و زور، به نام علی علیه السلام از طفل باز می ستاند و این ماجرا، یک سرش مهر و محبت به معاویه بود و سر دیگرش کینه و نفرت نسبت به امیرالمؤمنین، علی علیه السلام و در دل ها این گونه القا می شد که معاویه مظهر عطوفت و بخشایش و رحمت است و امام علی علیه السلام، مظهر ظلم و جور و شقاوت؛ ماجرایی که از بیخ و بن دروغ بود و تارش از مکر و حیله و پودش از خیانت و جنایت بافته شده بود.[۲]

در واقع معاویه با این چنین حیله هایی، کینه آقا امیرالمومنین علی (علیه السلام) و اهل بیت (علیه السلام) را در دل مردم شام کاشت. تا آن‌جا که بعد از واقعه کربلا و اسارت اهل بیت (علیه السلام) ،وقتی از آقا امام سجاد (علیه السلام) پرسیدند: «سخت ترین لحظات اسارت برای شما کجا بود؟» ایشان سه بار فرمودند:«الشام الشام الشام…».

 

سیگنال‌ها و سیستم‌ها!

البته که «تاریخ تکرار بی پایان خطا‌های زندگی است.» (لورنس دورل) چنانچه آغاز سده جدید میلادی با هدیه‌ای گرانبها برای غرب همراه بود. فروپاشی اتحاد جماهیرشوروی، بزرگترین شادی تمدن غرب، بعد از یک قرن کشمکش پیدا و پنهان بود.
مدل فروپاشی و شکست بلوک شرق و اتحاد جماهیر شوروی، مبنای بسیاری از مطالعات و اقدامات بعدی بلوک غرب شد. دامن زدن به نارضایتی گسترده در میان اقشار مختلف مردم از طریق عمال و خودفروختگان، از برجسته‌ترین راهکارهایی است که به آرامی و زیر پوست جامعه صورت می‌گیرد. استاد حسن عباسی، در گفتگوی ویژه خبری در تاریخ ۱۱ آذرماه ۱۳۹۴ در بررسی یکی از راهکارهای CIA در جمهوری رومانی پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، می‌گوید: «سیستم اطلاعاتی شوروی سابق، چائوشسکو، رئیس جمهور سابق رومانی را در جریان جاسوسی معاون اولش از دولت و کشور وی می‌گذارد. پس از دستگیری معاون اول رئیس جمهور، در بازجویی‌های صورت گرفته، او ضمن اقرار به جرم خود، وظیفه خود در قبال CIA را این‌گونه تبیین می کند: CIA دو خواسته داشته است: ۱. اولویت‌های برنامه‌های ریاست‌جمهوری و هیات دولت را با برنامه‌های کم اهمیت‌تر تغییر بدهم. یعنی مسائل با اهمیت در اولویت‌های پایین‌تری قرار گیرند. ۲. اشخاص غیر حرفه‌ای و غیر مرتبط را برای پست‌های مختلف در نظر بگیرم.»

در عصر کنونی، دیپلماسی بدون جاسوسی، معنا و مفهوم ندارد. الکساندر دومارانش، در کتاب معروف خود یعنی، جنگ جهانی چهارم؛ دیپلماسی و جاسوسی در عصر خشونت، تاکید می‌کند، که اتخاذ هرگونه دپلماسی و سیاست بدون توجه به بازوی قدرتمند جاسوسی و دستگاه جاسوسی، عملا شکست خورده است. به عقیده او، دستگاه جاسوسی، نه در ذیل دستگاه دیپلماسی قرار می‌گیرد بلکه هم‌طراز آن قرار دارد. او از این طریق،حمله شوروی به افغانستان را در دهه ۷۰ میلادی، پیش‌بینی کرد. این در حالی بود که دستگاه‌های دپلماسی غربی، در شوک این حمله بودند!

متاسفانه در سالیان پس از انقلاب اسلامی، و به خصوص چند سال اخیر، ضعف‌های ساختاری عظیم در دستگاه‌های ارشد امنیتی کشور، و به یمن وجود مدیران نالایق و غیرمتخصص، برخی از این دستگاه‌های امنیتی به «سیستم هشدار پس از حریق!» تبدیل شده‌اند. نگاهی گذرا به مسائلی مانند: ترور دانشمندان هسته‌ای در خیابان‌های پایتخت، اختلاس‌های گسترده و سرقت‌های عظیم مالی و سپس فرار مجریان این جرائم به خارج از مرزها، ورود افراد نفوذی و مشکوک به ارتباط با بیگانگان به دستگاه‌های کلیدی کشور بدون تایید صحیح نهاد‌های مربوطه و… مشتی نمونه خروار از اتفاقات ناگواری است که در سایه عدم  وجود سیستم یکپارچه امنیتی مقتدر در کشور رخ داده است.

 

دولت علیه‌السلام!

«تجربه نشان می‌دهد که اغتشاش معمولا تلاش‌ها را خنثی می‌کند.» این جمله طلایی مقدمه ژنرال الکساندر هیگ بر کتاب خاطرات ژنرال هایز است.[۳] اعتراضات و آشوب‌های خیابانی، نوع خاصی از مواجهه حکومت‌ها با افراد جامعه است که حتی اگر خواسته آن‌ها نامشروع و فقط دغدغه بخش از اندکی از جامعه باشد، هرگونه سرکوب و برخورد را دشوار و گاهی حتی غیر قابل توجیه می‌نمایاند! این تاکتیک مبارزه مدنی، به قدری ساده و قدرت‌مند است که تاکنون بسیاری از حکومت‌های دیکتاتوری و حتی دمکراسی‌ را نیز سرنگون کرده است. نمونه‌های آن را معمولا بنیاد سورس و CIA در جمهوری‌های تازه به استقلال رسیده در آسیای میانه، با نام انقلاب مخملین رقم زده‌اند. و تلاش‌های ناکامی را نیز در سال ۱۳۸۸ در ایران انجام دادند که ثمره آن وضع تحریم‌های بین‌المللی بسیاری علیه مردم کشور بوده است.

یکی از بزرگترین علل شکست انقلاب مخملین در ایران، بصیرت سیاسی و همراهی مردم با ولایت بود. پر و واضح است که مردم به خوبی از انقلاب و خون شهیدان پاسداری می‌کنند و هرگز تن به ذلت و بازگشت به دوران استعمار سیاه را نمی‌دهند.

اما تصور کنید که اگر ناکارآمدی نظام به قدری باشد که پاسخگوی نیازهای ابتدایی زندگی مردم در تحریم و سختی نباشد، مسئولین کشوری دغدغه زندگی سخت مردم را نداشته باشند و در حال پر کردن جیب‌های خود و اطرافیانشان از خزانه ملت باشند، فساد گسترده و همه‌جانبه بیشتر بخش‌های دستگاه‌های کشور را در بر گرفته باشد و در این فضای آشوب‌زده، عده‌ای با دست‌گذاشتن روی گسل‌های اجتماعی و تلاش برای فعال کردن و دامن زدن به آن‌ها باشند، دمای بحران به قدری افزایش می‌یابد که سیستم‌های امنیتی مرتبط را در خود ذوب می‌کند و مقابله با آن هزینه‌های گزاف و  خسارت‌های جبران‌ناپذیری را برای کشور و حکومت در پی دارد.

این نهایت بحران نیست. اگر دستگاه‌ها و افراد مسئول برای برخورد با این وضعیت، خود در پدید آمدن آن نقش داشته باشند، و نقد آن‌ها و وضعیت موجود، مساوی با شکایت و بازداشت باشد، و هیچ کس حق دلسوزی و انتقاد و اعتراض به دولت را نداشته باشد، کشور به انبار باروتی تبدیل می‌شود، که کوچکترین جرقه‌ای به انفجار آن می‌انجامد.

حمایت برخی از مسئولین ارشد اجرایی کشور در طی سال‌های گذشته از رسانه ضد انقلابی «آمد نیوز»، همکاری برخی از اطرافیان مسئولین با اغتشاشگران بازار و جو عمومی جامعه، جولان آزادانه نفوذی‌های دشمن در عمق مواضع اجرایی کشور، فرار مسئولین از پاسخگویی و مسئولیت پذیری و انداختن مشکلات به گردن دیگران، این شک را ایجاد می‌کند که برخی تلاش دارند تا با استراتژی قرار دادن مردم در برابر اصل نظام و وانمود به ناکارآمدی نظام اسلامی در حل مشکلات مردم، تنها راهکار پیش‌رو را مذاکره مجدد با غرب و تن دادن به خواسته‌های نامشروع آنان و دست کشیدن از انقلاب اسلامی جلوه دهند.

 

استراتژی نارضایتی مهندسی شده[۴]

اساس شکل‌گیری هر حکومتی، در ابتدا، تامین نیازهای زندگی مردم است. بدیهی است که اگر حکومتی نتواند این امر را برآورده سازد، تلاش برای سرنگونی و جانشین کردن آن با حکومت و ساختار مدیریتی بهتر، امری عادی و حتمی است.

تاریخ طرح‌ریزی استراتژیک غرب به خوبی بیانگر این واقعیت است که تلاش بیشتر استراتژیست‌ها، بر استفاده از استراتژی‌های قدیمی و کارآمد است.  بهره‌گیری دشمن از دانش و تجربه‌های پیشین خود و همچنین یکپارچگی عملکرد دستگاه‌ها و نهادهای تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر آن،‌اگر در حالی باشد که در داخل مرزهای ممالک هدف، نیروهایی وابسته و دل‌سپرده وجود داشته باشند که بی هیچ چشم داشتی و یا با چشم داشت اندک و یا با خیالات فراوان (؟) در حال اجرای قدم به قدم طرح‌های او باشند، پیش‌برد برنامه براندازی و جانشینی کاری آسوده‌تر و چه بسا حتی ارزانتر خواهد بود.

ایجاد و شکل‌دهی نارضایتی در بین عموم مردم، کلیدی‌ترین راهکار برای ایجاد بحران در هر جامعه است. اما این عمل اگرچه در بیان امری ساده است، اما اگر هیچ دسترسی به منابع انسانی و نیروهای تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر در جامعه هدف وجود نداشته باشد، کاری بسیار دشوار، هزینه‌بر و زمان‌بر است.در حالی که حتی هیچ تضمینی برای پیروزی در این نبرد خاموش وجود ندارد.

ایجاد نارضایتی برنامه‌ریزی‌شده از طریق نیروها و عمال وابسته و نفوذی‌ها در جامعه هدف، دقیقا استراتژی درازمدت و حساب شده ایالات متحده برای مقابله با جمهوری اسلامی ایران است. که در طی سالیان گذشته نمونه‌های بارز این استراتژی را بارها دیده‌ایم. اما پیشبرد همزمان و هوشمندانه دو استراتژی «نارضایتی مهندسی شده» و «برخورد سخت»، از جانب دشمن، تمرکز زدایی خطرناکی برای مقابله با برنامه‌های دشمن را به وجود آورده است. در این فضای ایجاد شده، عده‌ای با آسودگی خاطر دست به پیشبرد اهداف و برنامه‌های دشمن زدند. مثلا در همه سال‌های پس از انقلاب اسلامی، همواره پست‌های اجرایی اقتصادی و نظریه پردازی علوم انسانی در انحصار طیف خاصی از افراد معلوم‌الحال بوده است که بررسی نتیجه عملکرد آن‌ها، گویای تلاش برای اجرای نظریات و راهبردهای دشمن در آن حوزه‌هاست.

در زیر به صورت اجمالی برخی از مصداق‌های «اصل نارضایتی مهندسی شده» ذکر شده است.

حوزه های مرتبط:

  1. محیط زیست
  2. عمران آبادانی
  3. انرژی و آب
  4. سیاسی و امنیتی
  5. علمی و تئوریک
  6. اقتصاد و اشتغال
  7. جوانان، ازدواج و مسائل جنسی
  8. مسائل مرتبط با جوانان و انقلاب جنسی

برخی از مصداق‌های موجود:

  1. قطعی آب و برق و گاز در فصل‌های مختلف سال در بخش‌های گوناگون کشور
  2. گرد و خاک (ریزگردها) های نواحی جنوب (غربی و شرقی) کشور
  3. عدم کمک‌رسانی و بازسازی مناطق سیل‌زده و زلزله‌زده به نحو شایسته
  4. افزایش قیمت دلار و طلا (سکه) و نابسمانی در بازار ارز، طلا و سرمایه
  5. رانت خواری‌های گسترده و فساد عظیم مالی-بانکی-ارزی
  6. ربوی بودن ساختار مالی و بانکی کشور و دفاع مسئولین مربوطه از این ساختار
  7. اشرافی‌گری مسئولین و عدم پاسخگویی
  8. بحران آب و خشکسالی
  9. بحران اشتغال و عدم حمایت از کالای تولید داخل
  10. بحران ازدواج و تشکیل خانواده برای جوانان و اولویت نداشتن این واجب برای مسئولین
  11. وابستگی شدید اقتصاد به نفت
  12. بی توجهی به مقوله اقتصاد مقاومتی
  13. بروز پدیده آقازاده‌ها و ژن‌های برتر (؟)
  14. تعطیلی صنعت انرژی هسته‌ای و ایجاد مشکل برق و رادیو داروها
  15. بی سامانی پروژه‌های گسترده و بزرگ ملی (نظیر: شبکه ملی اطلاعات، صنعت هسته‌ای، سازمان فضایی کشور و…)
  16. تلاش برای گمراهی افکار عمومی از طریق مباحثی نظیر فیلترینگ تلگرام و اینستاگرام، حجاب اجباری، اجازه ورود زنان به ورزشگاه، لغو کنسرت‌ها، مائده هژبری و…
  17. عدم توجه به حریم خصوصی ملت وعدم تلاش برای راه اندازی شبکه ملی اطلاعات
  18. تلاش بی پایان برای پیوند با دشمن خونی ملت و عدم پذیرش شکست در مذاکرات هسته ای و تلاش برای بقاء بر برجام با طرف‌های ۵+۱
  19. نابسمانی در وزارت اطلاعات و انجام ندادن وظایف در عرصه‌های امنیتی از طرف این نهاد و همچنین تلاش برای ایجاد دوگانگی امنیتی در کشور از طریق کشمکش نا محدود با اطلاعات سپاه
  20. تلاش برای ایجاد اختلاف میان ارتش و سپاه
  21. توقف پروژه‌های عمرانی خرد و کلان و تلاش برای بیرون راندن قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء (ص) از معادلات عمرانی کشور
  22. عدم تلاش برای اصلاح نظام توزیع کالا در کشور (نظیر: توزیع میوه، سبزیجات و لباس با قیمت های گوناگون در بخش‌های مختلف یک شهر)
  23. عدم تلاش برای ایجاد شبکه سالم نظارت بر گمرکات و ترویج قاچاق از مبادی رسمی و غیر رسمی و حتی در برخی موارد حمایت از قاچاقچی (نظیر: حمایت از کولبران و…)
  24. ایجاد و حمایت از شبکه‌های رانت خواری گسترده و نفوذ در حجم و ابعاد گوناگون
  25. کاهش رشد علمی و سطح علمی جامعه و هم‌چنین مدرک گرایی بی حد و مرز و افزایش تعداد دانشگاه‌ها
  26. آلودگی هوای تهران و سایر کلان‌شهرها
  27. ترویج و تاکید بر شعار «ما نمی توانیم» و ایجاد جو یاس و ناامیدی در حوزها و مسائل جامعه سازی و تئوریک علوم انسانی، جامعه شناسی و اقتصاد
  28. ترویج «دکترین ارتباط با دنیا»]ی غرب[ و نگاه به غرب و تعریف غلط از پدیده «دنیا»
  29. مدیریت غلط شهری در تهران و سایر کلان شهرها
  30. مدیریت غلط در حوزه‌های مربوط به محیط زیست
  31. زیر سوال بردن امنیت ملی کشور در ابعاد گوناگون از سخنرانی مقامات دولتی علیه ساختار دفاعی گرفته تا اقدام دولت در کاهش و سپس قطع بودجه دفاعی و چراغ سبز نشان دادن به دشمن برای تحریم‌های بیشتر و حمله نظامی
  32. عدم اعتقاد مسئولین به تولید ملی
  33. آشقتگی بازار انواع کالا (قیمت کالا و عرضه و تقاضای کالا)
  34. احتکار گسترده کالا و بی سامانی نظارت بر بازار کلاهای اساسی
  35. صادرات کالاهای اساسی در زمان‌های حساس و واردات کالاهایی که در کشور تولید می‌شوند
  36. انحصار واردات برخی کالاها در دست برخی افراد و شرکت های خاص (نظیر: خودرو، چادر زنانه و…)
  37. توزیع بی‌حساب و کتاب ارز دولاتی میان تجار و عدم وجود سیستم نظارت بر تاجاران، در نتیجه گم شدن و غیر قابل ردیابی شدن ارز دولتی، یا واردات کالا با ارز دولتی و عرضه آن در بازار با قیمت ارز آزاد، یا اظهار خرید کالایی خاص برای دریافت ارز دولتی اما خرید و واردات کالایی دیگر، یا فرختن ارز دولتی در بازار با قیمت ارز آزاد
  38. عدم برخورد قاطع با آشوبگران و سربازان جنگ ارزی (دلالان، سودجویان، بهم زنندگان امنیت اقتصادی و محتکران کالایی و مخصوصا کالاها اساسی و دارو)
  39. عدم توجه به مساله سلامت و گرانی هزینه‌های درمانی
  40. کاهش کیفیت سوخت به خصوص بنزین
  41. پایین بودن کیفیت خدمات مسافرتی (هواپیمایی، اتوبوسرانی، تاکسیرانی و قطار بین شهری)
  42. پایین بودن کیفیت جاده‌ها و خیابان‌های کشور
  43. افزایش مدت خدمت سربازی و سرباز محور بودن بسیاری از یگان‌های نظامی و رزمی کشور در نتیجه افزایش سن ازدواج و بروز ناهنجاری‌های اخلاقی
  44. حمایت غیر علنی از مساله کشف حجاب و بی حجابی در معابر شهری و اتومبیل
  45. وجود فساد سازمان یافته و تلاش برای چپاول ثروت ملت تا پیش از پایان دولت فعلی و فرار از کشور (نظیر: فساد پتروشیمی‌ها و فرار مرجان شیخ‌الاسلام آل‌آقا به کانادا، یا تلاش سیف برای فرار به استرالیا و…)
  46. اولویت دادن به مسائلی نظیر رفتن زنان به ورزشگاه یا حجاب و پوشش زنان در برابر رسیدگی به مسائل واجب‌تر نظیر اشتغال و کشف شبکه های فساد سازمان یافته
  47. حمایت علنی و بکار گیری مدیران دو تابعیتی و جاسوسان خارجی و یا دعوت از آن‌ها در جلسات سازمان‌ها یا نهادهای کشوری و در برخی موارد حمایت از جاسوسان بازداشت شده و یا گریخته
  48. مساله فروش خدمت سربازی و ایجاد شکاف میان طبقات بالا و پایین جامعه
  49. عدم باور به جنگ ارزی-اقتصادی-تجاری با امریکا و غرب
  50. اعتماد کورکورانه به غرب به خصوص کشورهای اروپایی
  51. برخورد با هرگونه صدای مخالف و برچسب زدن غیر اخلاقی به منتقدان (نظیر: قطع بودجه صدا و سیما در پی پخش فیلم گاندو، یا توهین‌های مکرر حسن روحانی به منتقدانش)
  52. خام‌فروشی مواد اولیه معدنی، صنعتی، پتروشیمی و… در عوض اختصاص همان ارز، تخصیص شده برای واردات، به تولید کالا در کشور
  53. پایین بودن کیفیت خودروهای ساخت داخل و تبدیل کردن صنعت خودروسازی به نماد صنعت ایران که صنعتی کاملا انحصاری و در دست مافیایی قدرتمند است.
  54. آتش‌سوزی آثار ثبت ملی
  55. شایعه پراکنی گسترده و استفاده از تکنیک رسانه‌های بازتابی برای ایجاد جنگ روانی علیه نظام و مقاومت ملی در برابر مستکبرین غربی

[۱] برای اطلاع بیشتر به جلسات ۸۲۳ و ۸۲۴ کلبه کرامت مراجعه کنید. (جلسه۸۲۳: مواجهه با گسل‌ها، جلسه۸۲۴: قرون وسطی – گسل‌ها رو موقتاً ترمیم کنید.)

[۲] https://hawzah.net/fa/Magazine/View/4892/7671/96498/%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%88%DB%8C%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%DB%8C%D9%85

[۳] ماموریت در تهران، ژنرال رابرت هایزر، علی‌اکبر عبدالرشیدی، انتشارات اطلاعات

[۴] Dissatisfaction Engineering Strategy

دسته‌ها
طبقه‌بندی موضوعی مطالب برگزیده یادداشت‌ها

اصلاح یا افساد؛ نگاهی بر علت و تبعات افزایش قیمت حامل انرژی

در یادداشت پیش‌رو به آنچه که در خبرگزاری‌ها اغلب به عنوان اصلاح قیمت بنزین اطلاق می‌شود خواهیم پرداخت چراکه بررسی این اقدام اخیر مسئولان فارغ از هرگونه نگاه سیاسی و جناحی و صرفا با نگاه اقتصادی و اجتماعی به‌منظور تطبیق بیشتر با واقعیت امری گریزناپذیر است.

دسته‌ها
طبقه‌بندی موضوعی مطالب برگزیده مقالات

استراتژی عذرخواهی در برابر دکترین ایکاروس

چرا امام جامعه عذرخواهی کرد؟

در باب سخنرانی و عذرخواهی رهبر معظم انقلاب درباره مسئله اشتباه مذاکرات هسته‌ای، تحلیل‌های متفاوتی ارائه‌شده است. ولی این عذرخواهی از بسیاری جهات دارای ارزش استراتژیک بالایی است. زیرا با این عذرخواهی، دکترین ایکاروس که دشمن به آن امید بسته بود، متوقف شد و این توقف سبب از دست رفتن ثمره تلاش‌های بااهمیت چندین ساله آن‌ها شد.

دسته‌ها
طبقه‌بندی موضوعی مطالب برگزیده یادداشت‌ها

خطیب و نابلد سیاسی؟!

متن «اندر مصیبت اساتید اصولگرا!» نوشته آقای امید حسینی

آنچه در زیر می‌خوانید در ابتدا متنی است که آقای حسینی در کانال تلگرام خود (به آدرس: https://t.me/ahestan_ir/672 ) مدت‌ها پیش منتشر کرده‌اند. اما حالا برخی‌ها جداْ تلاش دارند تا آن‌ها را سر جای خود بنشانند و به حد و مرزهایشان برگردانند! تعریف‌هایی از خطیب و سخنران به میان می‌آید که با ماهیت خطیب و سخنران در جامعه اسلامی غریبه است. اکنون زمان مناسبی است که به سوالات و شائبه‌های آن، که اولین حرف و نقد جریانات غربگرا در مواجهه با روشنگری‌های ایشان است، یک بار برای همیشه پاسخ داده شود…

دسته‌ها
طبقه‌بندی موضوعی مقالات

رسانه به مثابه توپ جنگی؛ درآمدی بر کارکرد تاکتیکی رسانه

مقدمه

جنگ شناختی[۱] در ساده‌ترین بیان، منازعه‌ای است که بر سر فتح سرزمینی به اسم «شناخت» در رقیب، حریف و دشمن رخ می‌دهد. این جنگ به مانند هر جنگ دیگری دارای دکترین، سازمان رزم، سلاح و…. مقتضی خود می‌باشد. همواره گفته شده است که تکنیک‌های مختلف در کنار یک دیگر تاکتیک‌ها را تشکیل می‌دهند و تاکتیک ها جزوی از استراتژی هستند. در کارکرد استراتژی، تسلط بر تاکتیک‌ها بسیار پر اهمیت است و این قاعده در جنگ شناختی نیز شامل استثنا نمی‌شود.

دسته‌ها
طبقه‌بندی موضوعی مطالب برگزیده وبلاگ

انتشار کتاب سال ۱۳۹۵ باشگاه استراتژیست های جوان

باشگاه استراتژیست‌های جوان، پایگاه رسمی انتشار و بحث و بررسی مقالات اندیشه‌جویان استاد حسن عباسی است. این پایگاه در اول مهر سال ۱۳۹۲ آغاز به کار کرد.

متاسفانه فعالیت‌های باشگاه استراتژیست‌های جوان بنا به دلایلی از مدتی پیش متوقف شده بود. اکنون پس از گذشت مدتی نه چندان طولانی، باشگاه فعالیت های خود را از سر گرفته است. و در اولین اقدام خود اقدام به انتشار کتاب سال، سال ۱۳۹۵ نموده است.

کتاب حاضر شامل گزینشی از مطالب تولیدی سایت در سال ۱۳۹۵ می‌باشد، که با توجه به ساختار سایت در چهار فصل، مقالات، رصد استراتژیک، تحلیل رسانه و یادداشت‌ها تنظیم شده است. لازم به ذکر است که مقالات منتشر شده در باشگاه و همچنین مطالب این کتاب هیچ‌یک به تائید استاد یا اندیشکده نرسیده است و ممکن است از نظر محتوایی ایراداتی داشته باشند و مطالب در فضای آزاداندیشی و تضارب آراء منتشر شده‌اند اما روح کلی مطالب برگرفته از اندیشه استاد حسن عباسی می‌باشد.

تمامی مطالب آمده در این کتاب به صورت برخط از طریق سایت باشگاه به نشانی YSTC.ir در دسترس است.

دسته‌ها
انتقادی بیع و اقتصاد تبیینی تحلیلی حکمت و فلسفه رویکرد طبقه‌بندی موضوعی متدولوژی و اپیدمیولوژی مطالب برگزیده مقالات

قاعده حبط و حسابداری قرآنی

رد پای اعداد و ارقام را در همه‌جا می‌توان دید. از آشپزخانه تا علم پزشکی و از رسانه و مطبوعات تا نظام کهکشان‌ها و حتی رشد سلول‌ها. ریاضیات برای فهم جهان اطراف ما مفید و کاربردی است. به‌طور خلاصه همه‌چیز تحت نفوذ ریاضیات و ارقام قرار دارد. این‌طور که بررسی کرده‌اند در تاریخ نیز سازه فوق العاده ساخت بشر مانند اهرام مصر اسراری از معنای مستورشده در اعداد را به رخ می‌کشد.

دسته‌ها
استراتژیک انتقادی اندیشکده‌ها رویکرد سیاسی طبقه‌بندی موضوعی مقالات

پاسخی به دکتر فاضلی؛ در یک پارادایم نیستیم!

چند وقت پیش یکی از جامعه‌شناسان ایرانی گفته بود علم جامعه‌شناسی مرده است. جامعه‌شناسان چه کردند بماند، اما اکنون که تحلیل‌های متخصصان علوم اجتماعی در دانشگاه‌های ایران درباره مشکلات اجتماعی اخیر را می‌بینیم به واقعیت آن بیشتر واقف می‌شویم؛ از تحلیل‌های مربوط به ماجرای تشییع جنازه آن خواننده پاپ تا اعتراضات پاییز و زمستان گذشته.

دکتر حسام الدین آشنا به عنوان رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک دولت تدبیر و امید در نخستین روز سال ۱۳۹۷ دقیقا در یکم فروردین ماه که نویدبخش امید و نوروزی است، یأس‌نامه‌ی دکتر محمد فاضلی را در کانال خود منتشر کرد. پیش از او هم دکتر محسن رنانی به عنوان یک اقتصاددان از تئوریسین‌های حامی دولت امید، تحلیل فاضلی را به عنوان تحلیل برتر سال در حساب رسمی خود انتخاب کرده بود. همین مثلث یأس را در نظر بگیریم: آشنا از علوم ارتباطات دانشگاه امام صادق، رنانی از رشته اقتصاد دانشگاه اصفهان، فاضلی از علوم اجتماعی دانشگاه شهید بهشتی، هر سه دائر بر مدار یأس و ناامیدی که ای وای ناکارآمدی نظام به تمامه عیان شده است.

پاسخ به استدلالات ایشان که البته عموما از انواع مغالطات بهره برده بود، انرژی بی‌حاصل صرف کردن است. چون پارادایم مبحث ایشان منتفی است. هر چه ایشان در تحلیل خود بر مفهوم «مسأله» تأکید کرد، من بر مفهوم «پارادایم» تأکید می‌کنم. «ما و فاضلی در یک پارادایم نیستیم». هر چقدر برای او تکلیف نامشخص است برای ما وضعیت روشن است. او از ابهامات زیاد در عرصه سیاست‌گذاری در نظام صحبت می‌کند، از نگرفتن تصمیم‌های سختِ لازم، و گرفتن تصمیم‌های سختِ غلط، از عدم شفافیت‌ها و به هم ریختگی‌ها، از چیزباختگی‌ها و عدم دستاوردها یا دستاوردهای ناپایدار و بی‌دوام و … اما ریشه این همه، اصرار بر نفهمیدن پارادایم جدید است.

این جریان ناتوانی کسانی هستند که نتوانسته‌اند حقیقت انقلاب اسلامی را درک کنند و اکنون به صراحت اعلام موضع کرده و خود را در نوعی استیصال می‌دانند که اسمش را جدیدا گذاشته‌اند وضعیت «پیشامسأله». دکتر فاضلی به صراحت اعلام می‌کند که اساسا هیچ طرح اقتصادی روی میز نیست؛ یعنی اصلا مسأله دعوا بر سر اجرای این طرح و آن طرح نیست، حتی قبل از مرحله اجرا، دعوا بر سر انواع راه‌حل‌ها هم نیست، دعوا بر سر این است که اساسا مسأله چیست؛ ما در مرحله پیشامسأله هستیم. اینجاست که تفکیک پارادایم ما و فاضلی خود را نشان می‌دهد. ما در مرحله پیشامسأله نیستیم، این جامعه دانشگاهی است که در مرحله پیشامسأله گیر کرده است. پیش از او بزرگترین کارشناسان این حوزه در جهان اعلام تسلیم کرده‌اند. جوزف استیگلیتز برنده جایز نوبل اقتصاد کتاب نوشت با عنوان سقوط آزاد و گفت این اقتصاد جهان نیست که بحران دارد این علم اقتصاد است که سقوط آزاد کرده. اگر ناکارآمدی در اقتصاد است مربوط به علم اقتصاد است. عمده مسئولین اقتصادی ما فارغ‌التحصیل رشته اقتصاد و از بهترین استادان این رشته در دانشگاه‌های خود بوده‌اند. و جالب آن که عمده مسئولین دپارتمان خزانه‌داری آمریکا اقتصادخوانده نیستند! ناکارآمدی از نظام دانشگاهی است. همین اخیرا دکتر گلشنی از دانشگاه شریف اندک حیثیت باقی مانده از دانشگاه را هم به پرسش گرفت. او که رئیس دپارتمان فلسفه علم این دانشگاه بوده و از این دانشگاه بالاتر در رتبه‌بندی دانشگاه‌ها در ایران نداریم گفت و بارها هم گفته که دانشگاه ناکارآمد است. مگر امام خمینی نفرمود دانشگاه مبدأ همه‌ی تحولات است؟ مگر مقام معظم رهبری نفرمود که کرسی‌های نظریه‌پردازی در دانشگاه‌ها را راه بیاندازید. کرسی نظریه‌پردازی دکتر آشنا، دکتر رنانی، دکتر فاضلی، و … کجا هستند؟ کدام نظریه و تئوری را ساخته و پرداخته کرده‌اند؟ دکترین ایشان چیست؟ ایشان سال‌ها بر مصادر امور بوده‌اند. همان آقای رنانی در دولت دوم خرداد و همین آقای فاضلی در دولت تدبیر و امید در مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مسئولیت داشته‌اند. کدام استراتژی را تدوین کرده‌اند؟ فاصله زمانی مسئولیت این دو در مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری حداقل یک دهه است. یک دهه گذشته اما همچنان در مرحله پیشامسأله گیر کرده‌اند و مسئول قدیم، یأس مسئول جدید را لایک می‌کند! این است کارآمدی نظام دانشگاهی که تازه وقتی وارد موقعیت تصمیم‌سازی می‌شوند استیصال ایشان بالا می‌زند.

چرا؟ چون هنوز حقیقت انقلاب اسلامی را درک نکرده‌اند. انقلاب اسلامی اراده جدیدی را وارد ساحت حکمرانی کرده است. هر جا این اراده حاکم شد، هر پیچی را گذراندیم. هر جا هم حکمرانی بر پایه‌ی اراده‌های غیرانقلابی شد نتیجه طبیعی آن ماندن در همان پیچ‌ها بود. مثلا یکی از آنها نظام بانکداری است که دکتر فاضلی هم به آن اشاره می‌کند. چه در دهه شصت که خیزی برای اصلاح آن برداشته شد، چه در دهه هشتاد که طرح اصلاح نظام بانکی توسط دولت مهرورز ادعا شد کار دست اقتصاددانان افتاد. کجا کار دست انقلابی‌ها بوده؟ اساسا اقتصاددان انقلابی اگر می‌شناسید معرفی کنید. علم اقتصاد از همه وضعیت بدتری دارد. با علم اقتصاد که نمی‌شود نظام مالی و اقتصاد غیرربوی داشت. ربا در جوهره کاپیستالیسم و علم اقتصاد قرار دارد. طرح‌های تحول اقتصاد مانند همان هدفمندی یارانه‌ها را دادند به همان اقتصادخوانده‌ها مانند فرزین و حسینی و پژویان و دیگران که همه استاد اقتصاد بودند. این یعنی که دولت مهرورز اراده جدید انقلاب در حکمرانی را نفهمیده بود. علم اقتصاد در دنیا زمین خورده چه برسد به ایران؛ دانشجویان در دانشگاه‌های فرانسه و آمریکا کلاس‌های امثال منکیو را ترک می‌کنند و آن را تبدیل به جنبشی دانشجویی کرده‌اند. اگر ناکارآمدی در اداره معیشت است مربوط به ناکارآمدی علم اقتصاد است. نگویند در فلان کشور فلان فرمول‌ها و قواعد جواب داده، همان‌ها در نظام اسلامی جواب نمی‌دهند. دفاع مقدس را جنگ‌نخوانده‌ها پیش بردند، اقتصاد را هم اقتصادنخوانده‌ها. شرط آن وجود اراده و درک پارادایم جدید است.

خلاصه این که مشکل ما کسانی هستند که نه رومیِ رومی هستند، نه زنگی زنگی. دکتر فاضلی می‌گوید در چهارچوب همین نظام باید عمل کنیم و اصلاحات صورت پذیرد. در اینجا باید مفهوم «نظام» را تدقیق کرد. نظام جمهوری اسلامی یعنی محصول انقلاب اسلامی. یعنی نهضت انقلابی به مثابه چشمه‌ای فیّاض، اراده تحول و انقلاب را می‌جوشد و در میدان اراده‌ها وارد شده و کنش‌ها را به هم‌آوردی می‌طلبد. نظام‌سازیِ حاصل از این اراده‌مندی، نظام جمهوری اسلامی را صورت‌بندی می‌کند. هر کس که در خود، آن اراده را می‌بیند در نظام جمهوری اسلامی تعریف می‌شود و هر کس هم که نه، طبیعتا خارج از این نظام حکمرانی است. لذا ما و فاضلی و آن مثلث یأس و ناامیدی در یک پارادایم نیستیم.

اینان محاظفه کارانی هستند که عزم و اراده هیچ تصمیم سختی را ندارند. الان در مرحله تقابل پارادایمی هستیم. تعارف‌ها و عدم صراحت‌ها را باید کنار گذاشت. همان امنیتی که ایشان از آن یاد کرده‌اند که در منطقه آتش گرفته غرب آسیا در جزیره آرامش هستیم، دستاورد همان اراده جدید انقلابی است. چطور این را به عنوان دستاورد نمی‌شمرند و تحلیل نمی‌کنند؟ آیا امنیت موجود خود به خود به وجود آمده؟ یا نتیجه سیاست‌گذاری‌های دانشگاهیان است؟! سردار سلیمانی و سردار فدوی و سردار جعفری و امثالهم درس گرفته از مکتب خمینی بوده‌اند یا از دپارتمان‌های جامعه‌شناسی و علوم سیاسی و اقتصاد و … نظام دانشگاهی؟

هر کس خود را متعلق به چهارچوب مثلث ناتوانی و یأس می‌داند صریح صحبت کند: ناکارآمدی مربوط به اراده انقلابی است یا غیر انقلابی؟ مگر رهبر معظم انقلاب در دیدار با اعضای شورای عالی امنیت ملی در سال گذشته نفرمودند که باید در مقابل جریان غیرانقلابی درون نظام ایستاد؟ آقای دکتر فاضلی و بقیه اهالی سرزمین ناتوانی در زمره جریان غیرانقلابی درون نظام هستند. لذا نمی‌توانند نان نظام را خورده و بگویند اصلاح را باید در چهارچوب همین نظام انجام داد و در عین حال تزریق‌کننده‌ی اراده غیرانقلابی درون آن باشند. هیچ اصلاحی در نظام جمهوری اسلامی بدون اراده‌ی انقلابی امکان اثربخشی ندارد.

پارادایم انقلاب اسلامی سنجه‌های تمدنی خود را دارد که با سنجه‌های تمدن مدرن متفاوت است. معیشت نظام اسلامی را اقتصاددانان نمی‌توانند مدیریت کنند، سیاست خارجی حکومت اسلامی را متخصصان دیپلماسی از دانشگاه‌ها نمی‌توانند تعقیب کنند، سیاست داخلی جمهوری اسلامی را سیاست‌خوانده‌های دانشگاهی نمی‌توانند به پیش ببرند، سینمای جمهوری اسلامی را هنرآموزان نمی‌توانند نجات دهند، دانشگاه و علم در دانشگاه چه در ایران چه در هر کجای دیگری از این کره خاکی نمی‌تواند به کار نظام اسلامی بیاید. دست‌ها را باید از این علم و نظام دانشگاهی شست. حالا رئیس جمهور مملکت پی این باشد که فیزیک اسلامی داریم یا نه. اینان هم البته در همان مرحله پیشامسأله هستند. رئیس فرهنگستان علوم دکتر داوری هم منتظر رسیدن عهد دینی باشد. انسداد فکری و عملی جماعت غیرانقلابی در تمام ابعاد خود را نمایانده است. اما در مقابل، جوانان مؤمن انقلابی معتقد هستند که در عهد دینی قرار دارند، نظام اسلامی از جوهر اراده‌مندی انقلابی خود تغذیه می‌کند و در میدان کنش اراده‌ها، زورآزمایی می‌کند تا خود را اثبات کند. انسداد و ناتوانی فکری و عملی برای دانشگاهیان و غیرانقلابی‌هاست.

 

بخشی از سخنرانی دکتر فاضلی تحت عنوان «بحران ناکارآمدی یا جنبش چیزباختگان» در نشست «بررسی ابعاد سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ناآرامی‌های دی‌ماه ۹۶» در فیلم زیر قابل مشاهده است:

 

دسته‌ها
استراتژیک اندیشکده‌ها رصد استراتژیک سیاسی طبقه‌بندی موضوعی

جرالد سگال کیست؟

این روزها شاید کمتر کسی در ایران ـ حتی در بین نخبگان سیاسی و فرهنگی ـ وجود داشته باشد که نام «جرالد سگال[۱]» را شنیده باشد و بداند او کیست. شاید دلیل اصلی این عدم شناخت هم این باشد که وی سال‌هاست بر اثر سرطان از دنیا رفته است و خبری از او و فعالیت‌هایش در فضای سایبر نیست. سگال در ایران معرفی نشده است و چون وی در دوران حیاتش یکی از افراد شاخص تمدن غرب علیه نظام جمهوری اسلامی بوده است، معرفی او ضروری است.

جرالد سگال متولد ۳ فوریه ۱۹۵۳ در مونترال کانادا است. سگال در کانادا متولد شده ولی بیشتر دوران کودکی و نوجوانی خود را در اسرائیل گذرانده است. وی بعد از اتمام دوران مدرسه وارد دانشگاه عبری اورشلیم[۲] می‌شود و در رشته علوم سیاسی ـ مطالعات آسیا (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵) به تحصیل می‌پردازد. بعد از اتمام دوره کارشناسی در سال ۱۹۷۵ به لندن می‌رود و با گرفتن تابعیت انگلیسی بقیه عمر خود را در انگلستان می‌گذراند. وی در همان سال ۱۹۷۵ برای گذراندن تحصیلات تکمیلی وارد مدرسه اقتصاد لندن[۳] می‌شود و بعد از ۴ سال موفق به اخذ مدرک دکتری می‌شود. موضوع رساله دکتری وی با عنوان «از دوقطبی تا مثلث بزرگ قدرت: مسکو، پکن، واشنگتن، ۱۹۶۱-۱۹۶۸“ بررسی روابط بین مسکو، پکن و واشنگتن در دهه ۱۹۶۰ است.

سگال بعد از اتمام دوره دکتری در دهه ۸۰ به‌عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌های انگلیس ازجمله بریستول، لستر، ولز و … در موضوعات اقتصادی و امور بین‌الملل به تدریس و ارائه نظریات خود در فضای آکادمیک مشغول بوده است. وی از اواخر دهه ۸۰ با ورود به مؤسسه سلطنتی امور بین‌الملل[۴] لندن که اکنون به چاتهام هاوس[۵] معروف است با فضای اندیشکده‌ای آشنا می‌شود و از فضای آکادمیک فاصله می‌گیرد. برخی از مهم‌ترین مسئولیت‌های وی تا قبل از مرگش در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۹۹ عبارت‌اند از:

  • همکار ارشد و مسئول پروژه مطالعات تطبیقی رفرم سیاسی در کشورهای کمونیستی در مؤسسه سلطنتی امور بین‌الملل لندن که اکنون به چاتهام هاوس معروف است (آگوست ۱۹۸۸ تا سپتامبر ۱۹۹۱)
  • همکار ارشد مطالعات مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک[۶] (IISS) لندن با مسئولیت مطالعات امنیت آسیا (سپتامبر ۱۹۹۱ تا آگوست ۱۹۹۷)
  • مدیر شورای تحقیقات اقتصادی و اجتماعی برنامه آسیا ـ پاسیفیک[۷] انگلستان (از آوریل ۱۹۹۴)
  • از بنیان‌گذاران و اعضای اصلی شورای همکاری‌های امنیتی آسیا ـ پاسیفیک اروپا[۸] (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷)
  • عضو همکار در مجمع جهانی اقتصاد (داووس)[۹] (از ۱۹۹۵)
  • رئیس دبیرخانه شورای همکاری‌های اروپا ـ آسیا[۱۰] (از ۱۹۹۶)
  • مدیر مطالعات مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک لندن (از سپتامبر ۱۹۹۷)
  • بنیان‌گذار و سردبیر فصلنامه «پاسیفیک ریویو» دانشگاه آکسفورد
  • عضو رسمی انجمن مطالعات چین بریتانیا
  • عضو رسمی انجمن مطالعات بین‌المللی بریتانیا

جرالد سگال یکی از متفکران و نویسندگان برجسته در امور بین‌الملل به شمار می‌رود. وی در دوران عمر کوتاه ۴۶ ساله خود هفت کتاب تألیف کرده است و در بیش از ۴ کتاب همکار مؤلف بوده است. لیست کتاب‌های وی عبارت است از:

  • مثلث قدرت بزرگ ـ بررسی روابط بین مسکو، پکن و واشنگتن در دهه ۱۹۶۰ (لندن: ۱۹۸۲)
  • دفاع از چین (لندن: ۱۹۸۵)
  • راهنمای جهان امروز (لندن: ۱۹۸۷)
  • بازاندیشی پاسیفیک (لندن: ۱۹۹۰)
  • اتحادیه شوروی و پاسیفیک (لندن: ۱۹۹۰)
  • همراهی با امور جهانی (لندن: ۱۹۹۱)
  • سرنوشت هنگ‌کنگ (لندن: ۱۹۹۳)
  • جنگ هسته‌ای و آشتی هسته‌ای (لندن: ۱۹۸۳)
  • چین و بازوی تجارت (لندن: ۱۹۸۵)
  • چین بدون دنگ شیائوپینگ (ملبورن و نیویورک: ۱۹۹۵)
  • پیش‌بینی آینده (لندن: ۱۹۹۸)

وی همچنین بیش از ۱۳۰ مقاله در موضوعات امور بین‌المللی در مجلات شناخته‌شده دنیا منتشر کرده است.

سگال را نمی‌توان تنها یک متفکر و نویسنده دانست بلکه او یک اقدام‌کننده در میدان عمل یا به عبارتی یک استراتژیست است.

استراتژی سگال در نحوه مواجه با چین به‌عنوان یک قدرت نوظهور در مقابل تمدن غرب این بود که نباید با چین رفتار مخاصمت آمیز شود و او را تحریک کرد چراکه چین گارد دفاعی می‌گیرد و از خود واکنش نشان می‌دهد، بلکه باید از طریق کمک‌های اقتصادی و انتقاد از جامعه مدنی چین، آن را مهار کرد. وی معتقد بود که با محدود کردن چین رفتارهای پرخاشگرانه او در قبال دموکراسی‌های غربی بیشتر خواهد شد.

جرالد سگال در مقاله‌ای تحت عنوان Not Bombs but Baywatch که در تاریخ ۹ مارس ۱۹۹۸ در هفته‌نامه‌ آمریکایی نیوزویک منتشر شده است، عمق سیاست غرب در قبال ایران را نشان می‌دهد. مقاله وی با این تیتر آغاز می‌شود: وقتی با دیکتاتورها روبرو می‌شوید، دموکراسی‌ها نیاز به سیاست‌هایی دارند که آنان را مهار و آلوده کنند. وی تجربیات قدرت‌های دموکراتیک غربی در شکست کمونیسم شوروی را راهنمای خوبی برای مواجهه با دیگر رقبای خود می‌داند و می‌گوید کمونیست‌ها هم مهار و هم آلوده شدند؛ شوروی توسط ناتو مهار شد و از طریق تجارت، حمایت از حقوق بشر و وارونه جلوه دادن حقایق در رسانه‌ها آلوده شد و تأکید می‌کند مهار یا آلوده‌سازی هر کدام به تنهایی جواب نمی‌دهد. وی اضافه می‌کند: «پیروزی در جنگ سرد، نه در میدان جنگ بلکه بر اثر تلاش مداوم به‌منظور محدود کردن قدرت خارجی اتحاد شوروی و تغییر دادن «ماهیت داخلی» آن حاصل شد. اکنون نیز باید یک استراتژی دوگانه «مهار و آلوده‌سازی» در دستور کار باشد.

وی سپس به تشریح استراتژی خود که آن را (double-C (contain & contaminate می‌نامد می‌پردازد و بیان می‌کند که با تکنولوژی نظامی مدرن می‌توان رقیب را مهار کرد و با اشاره به یک ضرب‌المثل قدیمی رومی که می‌گوید «اگر آشتی می‌خواهی برای جنگ آماده باش» دموکراسی‌های مدرن را به داشتن برتری تکنولوژی نظامی و آمادگی برای جنگ ترغیب می‌کند.

وی در ادامه می‌گوید: «اگرچه مهار (محاصره) ضروری است، اما یک استراتژی ناکافی برای نابودی حکومت‌های دیکتاتوری است. چیزی که در نهایت سبب تضعیف قدرت دیکتاتورها می‌شود آلوده‌سازی است. خوشبختانه، آلوده‌سازی در بسیاری از بسته‌ها می‌آید. تجارت با دشمن (درکالاهای غیراستراتژیک) و نشان دادن به آن‌ها که چقدر ضعیف هستند، پیشروی از طریق سلاح مخفی کاپیتالیسم، ایجاد طبقه متوسط غیرسیاسی که علاقه‌ای به فداکاری برای ایدئولوژی رادیکال ندارد، صاحب قدرت کردن رهبران اقتصادی از طریق تجارت و ایجاد مراکز قدرت آلترناتیو. ببینید که چطور دموکراسی چینی رشد می‌کند و کمونیسم از پایین به بالا فاسد و پوسیده می‌شود وقتی‌که این تاکتیک‌ها اعمال می‌شوند»

سگال با اشاره به سریال آمریکایی[Baywatch[۱۱، گروه موسیقی[Spice Girls[۱۲ و همچنین Disney در مقاله خود به صراحت توصیه می‌کند که کشورهای اسلامی و آیت‌الله‌ها را باید با ترویج سکس و فرهنگ «والت دیزنی» در سرزمین‌هایشان آلوده کرد. او از این موارد به‌عنوان نیروهای مرگباری نام می‌برد که می‌توانند به‌وسیله «فناوری اطلاعات» و «توریسم» در کشورهای مدنظر آزاد شوند. وی توصیه می‌کند که غرب باید دشمنانش را شبیه خود کند و درعین‌حال باهوش و بردبار باشد.

سگال در پایان این مقاله می‌گوید حالا زمان رها کردن سگ‌های جنگی جدید چون «مایکروسافت» و «میکی ماوس» است.

 

منابع:

  1. http://homepage.usask.ca/~llr130/segal/
  2. http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/obituary-gerald-segal-1123700.html
  3. http://farsi.khamenei.ir/others-note?id=19416
  4. روزنامه کیهان، شماره ۱۸۹۶۰، چهارشنبه هفتم آذر ۱۳۸۶، صفحه ۵.

 

پانوشت:

[۱] Jerald Segal

[۲] Hebrew University of Jerusalem

دانشگاه عبری اورشلیم یکی از مهم‌ترین دانشگاه‌های اسرائیل است. دانشگاه عبری اورشلیم، دانشگاهی دولتی است و در شهر اورشلیم و در بالای تپه‌ای به نام کوه اسکوپوس قرار دارد. این دانشگاه، یکی از هشت دانشگاه اصلی اسرائیل و جزو صد مرکز آکادمیک برتر در جهان است. اعضای اولین هیئت‌علمی دانشگاه عبری اورشلیم عبارت بودند از آلبرت انیشتین، زیگموند فروید، مارتین بوئبر،حییم بیالیک و حییم وایزمن.

بیشتر شهرت دانشگاه عبری اورشلیم به خاطر تحقیقاتی اساسی است که در زمینه رشته‌های مذاهب و علوم پایه‌ای انجام گرفته است. گردآوری بزرگ‌ترین مجموعه تحقیقات یهودی در جهان ازجمله کارهای دانشگاه عبری اورشلیم است. شماری از تاریخ‌نویسان، فلاسفه، دانشمندان و برندگان جوایز نوبل ازجمله گرشام شوئلم، مارتین بوئبر، مایکل رابین، دانیل کاهنمن، یشایاهو لیبویتز، دیوید گراس، ساهارون شلاه و روبرت اوئمان از اساتید دانشگاه عبری اورشلیم بوده و هستند.

[۳] London School of Economics

[۴] Royal Institute of International Affairs

[۵] Chatham House

[۶] International Institute for Strategic Studies (IISS)

[۷] Pacific Asia Programme (PAP(

برنامه آسیا ـ پاسیفیک شورای تحقیقات اقتصادی و اجتماعی انگلیس[۷] یک برنامه جامع تحقیقاتی پیرامون عوامل رشد اقتصادی منطقه آسیا ـ پاسیفیک و تأثیر آن بر منطقه، اروپا و بخصوص انگلستان در زمینه‌های روابط بین‌الملل و فرهنگ سیاسی است.

[۸] European Council for Security Cooperation in Asia-Pacific (ECSCAP)

[۹] World Economic Forum (Davos)

[۱۰] Council for Asia-Europe Co-operation (CAEC)

[۱۱] بی‌واچ Baywatch نام مجموعه تلویزیونی آمریکایی درباره چند مأمور نجات غریق در لس‌آنجلس ایالت کالیفرنیای آمریکا است که وظیفه گشت‌زنی از سواحل پرطرفدار و شلوغ لس‌آنجلس و حفاظت از جان مردم و برقراری امنیت ساحل را بر عهده داشتند. پخش مجموعه تلویزیونی بی‌واچ از سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۱ ادامه داشت. بر اساس کتاب رکوردهای جهانی گینس، مجموعه تلویزیونی بی‌واچ پربیننده‌ترین سریال تلویزیونی پخش‌شده در تاریخ سریال‌های تلویزیونی در سراسر جهان بوده است به‌طوری‌که بیش از ۱.۱ میلیارد تماشاگر تلویزیونی در سرتاسر جهان مجموعه تلویزیونی بی‌واچ را تماشا می‌کردند. در سال ۲۰۱۷ نیز فیلمی با همین نام و  بر اساس آن ساخته شده است.

[۱۲] اسپایس گرلز (Spice Girls) در سال ۱۹۹۴ در لندن شکل گرفت. این گروه متشکل از پنج دختر جوان بود که با ارائه ترانه «Wannabe» به یکی از برترین گروه‌های پاپ تبدیل شدند. با فروش بیشتر از ۵۳ میلیون نسخه، آن‌ها پرفروش‌ترین گروه زن در طول تاریخ به شمار می‌روند. فیلم دنیای اسپایس (Spiceworld) با درخشش این گروه ساخته شد که ۷۵ میلیون دلار فروش کرد.

دسته‌ها
انتقادی بیع و اقتصاد رویکرد سبک زندگی طبقه‌بندی موضوعی مقالات

جهان در آتش طمع

امروزه بحران مدرنیته در همه شاخه‌های علوم انسانی به‌طورجدی مطرح است، به‌طوری‌که اندیشمندان هر حوزه که خود در دنیای مدرن چشم به جهان گشوده‌اند و در آغوش آن تمدن رشد یافته‌اند، جسورانه به بنیادهای جامعه‌ی مدرن تاخته و دستاوردهای علم و تکنولوژی آن را مورد انتقاد قرار داده‌اند، بحران‌هایی که همانند کنه[۱] بر جان پیکره‌ی جامعه‌ی انسانی افتاده‌اند و خون اخلاق، ایمان و عدالت را می‌مکد؛ عدالتی که ریشه در اخلاق و اخلاقی که ریشه در ایمان دارد و میزان را مبنای عمل قرار می‌دهد به‌طوری‌که فرمود: «اَلَّا تَظغَوا فِی المِیزَانِ»[۲] هر کس در میزان طغیان نکرد در واقع به عدالت عمل کرده که امروزه نه تنها به آن عمل نمی‌شود بلکه بی‌عدالتی را در قالب علم آموزش می‌دهند و دنیا و آخرت انسان‌ها را نابود می‌سازند که فرمود:«اعدِلٌوا هٌوَ اَقرَبٌ لِلتَّقوَی»[۳] در واقع بیشتر از آنکه از یک تبهکار آدم کش جانی بترسیم باید از عالم گمراه و تبهکاری بترسیم که هر چه در فکر فاسد خود داشته را به نام علم به دیگران انتقال داده است که قرآن درباره این‌ها می‌فرماید: «اَکثَرُهُم لَا یَعقِلونَ»[۴] تمدنی که علمش بر پایه‌ی فساد، طغیان و بی‌عدالتی شکل می‌گیرد و در زمین فساد می‌کند محکوم به نابودی است که فرمود: «و الله لاَ یٌحِبٌّ الفَساَدَ». [۵]