مرثیه ای بر صدا و سیما

صدا و سیما در نگاه امام خمینی رحمه الله علیه جایگاهی در حد یک دانشگاه عمومی را به خود اختصاص داده بود:

«اهميت راديو- تلويزيون بيشتر از همه است. اين دستگاه ها دستگاه هاي تربيتي است؛ بايد تمام اقشار ملت با اين دستگاه ها تربيت بشوند؛ يك دانشگاه عمومي است. دانشگاه ها دانشگاه هاي موضعي است. اين يك دانشگاه عمومي است يعني دانشگاهي است كه در تمام سطح كشور گسترده است. بايد از آن، عمل دانشگاه را، به آن اندازه اي كه مي شود، استفاده كرد. بايد اين دستگاه دستگاهي باشد كه بعد از چند سال تمام قشر ملت را روشن كند، تمام را مبارز بار بياورد، تمام را متفكر بار بياورد. تمام اينها را مستقل بار بياورد. آزادمنش بار بياورد. از غربزدگي بيرون كند؛ استقلال به مردم بدهد، اين از همه چيزهايي كه در اين دستگاه ها هست مهمتر است؛ و اين وظيفه دارد كه با مردم حكم معلم و شاگرد داشته باشد. اشخاص نويسنده، اشخاص گوينده، اشخاص فهيم. اشخاص مطلع در اينجا صحبت بكنند. فرصت به آنها بدهند كه در اينجا صحبت بكنند. زيادند اشخاص كه پيشنهاد اين معاني را مي كنند؛ به اينها بايد فرصت بدهند و آنها صحبت بكنند. به جاي آنكه چيزهايي كه به درد ملت نمي خورد يا مضر به حال ملت است. يك چيزهاي مفيد را به مردم بدهند و يك غذاي مفيدي به مردم بدهند؛ مردم را تغذيه كنند و غذاهاي صحيح سالم. و من اميدوارم كه اين دستگاه هم همان طوري كه وعده كردند كه بتدريج درست بشود، قدم را يك خرده بلندتر بردارند و زودتر انشاءالله تصفيه بشود و تعديل بشود.»

(بيانات در 29/12/57)

آرمان امام برای صدا وسیما
آرمان امام برای صدا وسیما

تصور یک چنین مقامی بدون پشتوانه ی عظیم مالی که حکومت اسلامی باید آن را تأمین کنند میسر نیست از این رو امام خمینی به حفظ استقلال این نهاد بسیار تأکید می­ورزیدند:

  ایشان در دیدار با مسئولان صدا و سیما در سال 1359 فرمود: «این دو دستگاه صدا و سیماست که باید اسلامی شود. استقلالش را حفظ کنید. کسی اگر آمد و خواست یک چیزی را تحمیل کند، ابدا به آن اعتنا نکنید و با استقلال و با قدرت، این دستگاه را راه بیندازید».

ایشان در خصوص تبلیغات صدا و سیما می فرمایند:

تبليغات، كه همان شناساندن خوبيها و تشويق به انجام آن و ترسيم بديها و نشان دادن راه گريز و منع از آن است، از اصول بسيار مهم اسلام عزيز است. ان شاءالله در محدوده توانتان نقاط كور و مجهول را براي مردم شريف ايران و جهان اسلام باز و روشن نماييد؛ و چهار چوب اسلام ناب محمدي، كه ترسيم قهر و خشم و كينه مقدس و انقلابي عليه سرمايه داري غرب و كمونيسم متجاوز شرق است، و نيز راه مبارزه عليه ريا و حيله و خدعه را به مردم و بخصوص جوانان سلحشورمان نشان دهيد.
اين مسئله كه نظام در اهداف خود جدي است و با هيچ كس شوخي ندارد و در صورت به خطر انداختن ارزشهاي اسلامي با هر كس در هر موقعيت قاطعانه برخورد مي نمايد، بايد به عنوان يك اصل خدشه ناپذير براي تمامي دست اندركاران و مردم تبليغ گردد.

تبليغات مسئله اي است پر اهميت و حساس، يعني دنيا با تبليغات حركت مي كند. آن قدری كه دشمنان ما از حربه تبليغات استفاده مي كنند از طريق ديگري نمي كنند. و ما هم بايد به مسئله تبليغات بسيار اهميت دهيم و از همه چيزهايي كه هست، بيشتر به آن توجه كنيم. بايد تبليغات فرهنگي ما خصوصاٌ در راديو و تلويزيون بيشتر باشد؛ چرا كه الان وضع طوري شده است كه آن روستايي كه در صحرا مشغول امر كشاورزي مي باشد هم، به راديو گوش مي دهد و در بعضي نقاط تلويزيون هم هست آن قدری که رادیو و تلویزیون مي تواند به مردم خدمت كند، روزنامه ها و دستگاههاي ديگر نمي توانند خدمت كنند. شما مي دانید كه تبليغات خارجي عليه ما زياد است؛ شما بايد با تبليغ فرهنگ اسلامي، به دروغ پراكنيهاي صداهاي خارجي پاسخ دهيد. اينها تبليغات دست خودشان است. از آن طرف اينطور تبليغات مي كنند، از آن طرف اين طور كشتار مي كنند. تمام اين مفاسد براي اسلحه دار بودن غير صُلَحاست. صُلَحا بايد اسلحه داشته باشند.

با این تفاسیر آیا جایز است صدا و سیما خرجش را آنقدر بیشتر از دخلش قرار دهد که برای پر شدن آنتن ها به دریوزگی دست زند؟

صداو سیمای امروز ما صدا و سیمای گدا و دریوزه ای است که برای تأمین بودجه ی خود به هر خفت و خواری تن در می دهد و منافع بانک ها، شرکت ها و دوره گردهایی را حفظ می­کند که بابت هر دروغی که تحویل مردم می­دهند تکه نانی جلوی این دریوزه ی بی نوا می­اندازند….

 و چه مخاطب بیچاره­ای که قرار است به پای این نه دانشگاه عمومی بلکه پای این بازار دست فروشان بنجل فروش، خوراکی فاسد نصیبش شود؛ که اگر منافع این دست فروشان با منافع اندک برنامه های اسلامی تلاقی کند آنکه هماره باید کنار برود اسلام است

نه بانک های اختلاس گر رباخوار،

نه برنج فروشان آوازه و میزبان و …

 نه هفته های میلیونی همراه اول،

 نه چیپس و پفک چی توز

و نه کرم دروغگوی حلزون

و نه کفش تن تاک و ….

تکرار مکررات این مرثیه ی ناتمام تهوع مخاطبان را به همراه می آورد. مخاطبانی که در پی رفع خستگی روز خود با خوراک بی فرهنگی صدا و سیمای وابسته ی دریوزه و متکدی خسته تر می­شوند و هم آن چه نصیبشان می­گردد حبابی توخالی و پوچ است….

نویسنده : هاله اسماعیل نژاد

6 دیدگاه

  1. خواهشا راه حل ارائه کنید . این که چه باید کرد ؟ از دست ما که مخاطب هستیم چه بر می آید ؟

    1. راه حل عمل به اصلاح قانون و اجرای آن است که این محقق نمی شود مگر با فشار رسانه های دیگر و تبدیل آن به مطالبه مردمی.

    2. راه‌کار این است که به واجبات عمل کنیم!
      امر به معروف نکردیم رسید به منکر! نهی از منکر هم نمی‌‌خواهیم بکنیم؟ اگر مردم روحیه نهی از منکر را باز نیابند بعید نیست خداوندقومی دیگر را به جای ما پرچمدار دینش کند، شاید یمنی‌ها شاید بحرینی‌ها شاید ایرانیان سده‌های آینده. مهم این است دست ما خالی می‌ماند.

  2. سلام
    آخه ما مردم هم مقصریم. چرا وقتی کیفیت برنامه ها اینقدر پایین میاد
    بجای اینکه بریم سراغ این ماه پاره ای فاسد، جیغ بنفش نمیکشیم و فریاد و فغان سر نمیدیم ؟!
    فقط وقتی موضوع شکمی باشه همه مصاحبه میدن و حرف میزنند… مردم هم خودشون یک نهدند در نظام… مسئولین که دیگه امیدی نیست بهشون… اصلا توجیه نیستن … باید رهاشون کرد و خود مردم و از پتانسیل خودشون اسنفاد ه کرد. مقاله خوبی بود من تشکر میکنم از مشا و از نویسنده مقاله

  3. سلام علیکم خداوند در آیه 25 سوره حدید میفرماید:
    “لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ” یعنی: “به یقین ما پیامبران را با نشانه های آشکار فرستادیم و به همراهشان کتاب و میزان (احکام وقوانین الهی) را فرستادیم تا مردم عدالت را بر پا دارند.” دوستان دقت میکنید! خداوند متعال فرموده “مردم” نه پیامبر،نه دولت،نه حکومت،و…. این تاکیدات را عرض کردم برای کسانی که جهت رفع مسئولیت از خودشان ،حکومت را مقصر میدانند.اینجاست که امر به معروف و نهی از منکر، معنی حقیقی خودش را پیدا میکند.اگر همه ما در جامعه اسلامیمان از ابتدای دوران سازندگی به این امر خطیر پایبند بودیم ،به اوضاع نابسامان فعلی نمی رسیدیم . هنوز هم دیر نشده .اگر هر کسی از خودش شروع کند و عالم را محضر خدا ببیند و در ضمن هرجا با اعوجاج روبه رو شد آنرا تذکر دهد و از پیگیری موضوع خسته نشود، جامعه به سمت آگاهی عمومی ونهایتا ظهور آقا امام زمان (ارواحنا له الفدا)پیش خواهد رفت. با آرزوی تحقق یافتن این امر که اگر اراده کنیم چندان هم دور نیست . در ضمن از خواهر هاله اسماعیل نزاد بخاطر مقاله خوبشان سپاسگزارم . ومن الله التوفیق

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *