نگاه گالیوری در عرصه سیاست خارجی چیست؟ | باشگاه استراتژیست‌های جوان

نگاه گالیوری در عرصه سیاست خارجی چیست؟

سیاست خارجی دولت جرج دبلیو بوش یک سیاست خارجی گالیوری بود. تا جایی که خانم مادلین آلبرایت وزیر امور خارجه زمان بیل کلینتون رسماً به این نوع نگاه اعتراض کرده و می‌گوید که چرا نگاه گالیوری به جهان وجود دارد؟

بر این اساس سؤال مهمی که وجود دارد اینکه سیاست خارجی گالیوری چیست؟

«جیمز بلک‌ول» که یکی از استراتژیست‌های ارشد جمهوری خواهان است در کتاب خود «صاعقه صحرا» نگاه گالیوری را این‌گونه تعریف می‌کند: «گالیور شخصی که کشتی آن‌ها در دریا غرق می‌شود سر از یک جزیره درمی‌آورد. در این جزیره شهر کوچکی وجود دارد به نام لی‌لی پوت که مردم آن ریز و کوچک هستند. در این داستان کاراکتری وجود دارد که لباس نیروی دریایی آمریکا را بر تن کرده است و به دنبال نقشه گنج است که این نقشه گنج بین او و گالیور دست به دست می‌شود. برای اهالی لی‌لی پوت این دعوا بر سر جنگ اهمیت ندارد ولی با این شرایط به گالیور کمک می‌کنند. لی‌لی پوت از نگاه جیمز بلک‌ول همان خاورمیانه است. و گنجی که بر سر آن دعوا است منابع زیرزمینی غنی منطقه خاورمیانه به خصوص نفت می‌باشد.»

در یک قسمت از این داستان کاخ پادشاه شهر لی‌لی پوت آتش می‌گیرد و گالیور به دلیل بزرگی قامت خود با ادرار بر روی کاخ آن را خاموش می‌کند. این عمل گالیور موجب اعتراض ملکه می‌شود. اعتراض ملکه با این‌گونه پاسخ داده می‌شود گالیور توانسته ما را نجات دهد؟

آمریکا و غرب مبتنی بر این نگاه به دنبال منابع زیرزمینی با اهمیت منطقه غرب آسیا (خاورمیانه) می‌باشند و با توجه به اینکه آمریکا سال‌هاست که مردم عراق را می‌کشد، این‌گونه توجیه می‌شود که آمریکا برای نجات مردم عراق آمده است و به دنبال استقرار دموکراسی است.

تبیین دکترین جیمز بلک‌ول در سال ۱۹۹۱

مبتنی بر این دکترین باید گالیورها تجزیه و به کشورهای آرزومند تجزیه شوند و کشورهای آرزومند تجزیه و تبدیل به کشورهای نگران شوند تا امنیت اسرائیل تضمین شود.

لذا بر اساس نگاه جیمز بلک‌ول گالیورها در منطقه ۶ کشور ایران، عراق، اسرائیل، مصر، سوریه، ترکیه هستند. نکته اصلی در این دیدگاه این است که گالیورهای دیگر باید به نفع گالیور اصلی یعنی اسرائیل باید کوتوله شوند. لذا باید این کشورها تجزیه شوند تا امنیت و بقاء اسرائیل تضمین شود.

گروه دوم کشورهای نگران هستند که شامل: کویت، تونس، امارات، قطر، بحرین و اردن است. نگرانی این کشورها از حمله کشورهای گالیور می‌باشد. غرب توانسته نگرانی امارات را با دستاویز قرار دادن جزایر سه‌گانه از ایران بترساند، کویت را از عراق، قطر را از عربستان، اردن را از سوریه و عراق و تونس را از مصر و لیبی.

گروه سوم کشورهای آرزومند (آرزومند کاراکتر ایگل شوالیه داستان است که در میان لی‌لی پوتی‌ها به داشتن قدرت مشهور است که خود را در حد و اندازه گالیور می‌دانست) هستند که حد وسط می‌باشند نه گالیور هستند و نه نگران و احساس می‌کنند که در حد گالیور می‌باشند که شامل کشورهای عربستان، لیبی، یمن، عمان، سودان، الجزایر، لبنان است.

دکترین بنیادین جیمز بلک ول در سال ۱۹۹۱ در کتاب «صاعقه در صحرا» که پایه‌ای می‌شود برای اقدامات جرج بوش در جنگ جهانی چهارم در ده سال بعد یعنی بعد از واقعه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و طرح خاورمیانه بزرگ که یک گالیور داشته باشد و آن اسرائیل است

نکته مهمی که در این دکترین وجود دارد این است که ایران به تنهایی توانسته با دو جز مشخص و محدود کشورهای نگران (لبنان و فلسطین) جلوی گالیور اسرائیل را بگیرد.



درباره نویسنده

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *