درآمدی بر جنگ جهانی حق و باطل | باشگاه استراتژیست‌های جوان

درآمدی بر جنگ جهانی حق و باطل

درآمدی بر جنگ جهانی حق و باطل

قدرت نظامی به توان تسلط و استیلا بر چیزی با توسل به زور و خشونت می باشد به گونه ای که با اقدام قهرآمیز، هدف حذف فیزیکی دشمن و تصرف سرزمین و مایملک اوست. نظامی گری در زد و خورد، برخورد، تصادم و منازعه سخت رخ می نماید در این رابطه منازعه در چهار سطح طیف بندی می گردد:

منازعه در بالاترین درجه و سطح استراتژیکی جنگ -در زبان فارسی- در زبان انگلیسی، War و در زبان عربی محاربه نامیده می شود. منازعه در این سطح معمولا در حد نزاع کشورها با یکدیگر خواهد بود. پایین ترین سطح منازعه پیکار در زبان فارسی، Martial در زبان انگلیسی و مقاتله در زبان عربی است که نزاع تن به تن  را شامل می شود. یک جنگ از یک تا هزاران نبرد تشکیل شده است، در یک نبرد از یک تا هزاران رزم وجود دارد و یک تا هزاران پیکار یک رزم را می سازند.(۱)
منازعه در همه ارکان قدرت موضوعیت دارد و در هریک از عرصه های سیاست، اقتصاد، فرهنگ، اجتماعیات و نظامی‌گری رخ می‌نماید. اما ملموس ترین و فیریکی ترین نوع منازعه در نظامی گری است. زیرا عمدتاً در جنگ نظامی، نبرد نظامی، رزم نظامی و پیکار نظامی، هدف حذف فیزیکی دشمن، نابودی او و تصزف سرزمینش خواهد بود.

عفاف در نظامی‌گری، در هر چهار حوزه منازعه نمود می یابد:
۱- جنگ عفیف ( چندکشور یا چند تفکر با یکدیگر)
۲- نبرد عفیف (چند گروه یا منطقه با یکدیگر)
۳- رزم عفیف (چند نفر با یکدیگر)
۴- پیکار عفیف (دو نفر با یکدیگر)
این چهار حوزه منازعه عفیف را رقم می زند، نظامی گری با عفت که خدا را مرکز دانسته و خود را پیرامون او تعریف می کند .در این نظامی گری شهوت تسلط بر مایملک، و هست و نیست دیگران با غارت و چپاول سرکوب می گردد. این نظامی گری دوست و دشمن خود را دوست و دشمن خدا می داند. سختی دشمنی را برای عدو خدا از سیاست تا نظامی گری بالا می برد و قوای خویش را برای سربلندی اسلام فراهم می آورد.
وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّهٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکُمْ وَ آخَرینَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ یَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَیْ‏ی فی‏ سَبیلِ اللَّهِ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ.(۲)

هر نیرویى در قدرت دارید، براى مقابله با آنها [دشمنان‏]، آماده سازید! و (همچنین) اسبهاى ورزیده (براى میدان نبرد)، تا به وسیله آن، دشمن خدا و دشمن خویش را بترسانید! و (همچنین) گروه دیگرى غیر از اینها را، که شما نمى ‏شناسید و خدا آنها را مى‏ شناسد! و هر چه در راه خدا (و تقویت بنیه دفاعى اسلام) انفاق کنید، بطور کامل به شما بازگردانده مى‏ شود، و به شما ستم نخواهد شد!
چنین نظامی گری که منافع، شهوات و هوی و هوس خود را لجام زده و برای خدا قیام می کند، همانا جهاد فرع هفتم دین اسلام است که با دشمنان خدا أشّدای علی الکفار و با خودی ها و دوستان خدا رحمای بینهم است. این جهاد گری با تأسی به امام خویش فریاد هیهات من الذله سر می دهد که اگر فی سبیل الله، بکشد یا کشته شود در هر دو صورت ظفرمند و پیروز است. این نظامی گری در دل خود پاسداری از انقلاب اسلامی از ازل تا ابد، مقاومت، دفاع و امنیت را نیز شکل می دهد.
«وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیای عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ».(۳)
هرگز گمان مبر کسانى که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده ‏اند، و نزد پروردگارشان روزى داده مى ‏شوند.


پی نوشت
۱- www.andishkadeh.ir
۲- قرآن کریم، سوره انفال، آیه ۶۰
۳- قرآن کریم، سوره آل عمران آیه ۱۶۹

نوشته‌ی خانم هاله اسماعیل‌نژاد

منبع: پژوهشکده عفاف



درباره نویسنده

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *